Haarlem
Ik vond Haarlem echt gezellig. En dat is dan ook precies wat we gedaan hebben: gezellig. Lekker eten, een drankje op een terras en doelloos door de straatjes slenteren.
Haarlem heeft nog dat enigszins rommelige wat in veel andere steden verdwenen is. Den Bosch bijvoorbeeld is overal spik en span opgeknapt.
En er is in Haarlem opvallend veel groen bij de huizen. Doen de bewoners dat helemaal zelf of geeft de gemeente een duwtje in de juiste richting met subsidies?
St. Bavokerk
Een kerk die op zondag gesloten is? De St. Bavokerk!
Maar op dinsdag was de kerk wel open en er werd zelfs op het orgel gespeeld. Misschien alleen maar om het orgel te testen of om te oefenen, maar ik vond het wel erg leuk dat wij dit enorm grote orgel konden horen. Het orgel is zo groot dat het een hele wand van de kerk beslaat.
De St. Bavokerk kwam op mij nogal leeg en kaal over. Misschien omdat het een protestantse kerk is? Ik realiseer me dat ik maar in weinig protestantse kerken ben geweest.
Een kleurrijk glas-in-loodraam springt in het oog. Het heet “Vrede en verdraagzaamheid” en is onthuld in 2008. Hoewel het kunstwerk de verbondenheid van de volkeren wil uitdragen, wordt het meest gebruik gemaakt van zeer Christelijke symbolen. Zo zien we de mantel der liefde en het Lam Gods.
Grappig vond ik de boom (nepboom …) waarin gebedjes zijn opgehangen. Het lijkt wel India, waar mensen lintjes en stukjes stof in bomen hangen als een soort van gebed.
Kennemerduinen
En we hebben gewandeld: van station Overveen naar strandtent Parnassia en langs een andere route weer terug. Je kan de wandeling hier terugvinden: wandelroute – Kennemerpracht – Overveen Noord-Holland | De Mooiste Routes
Het landschap van duinen en het omhoog en omlaag van de route maakt de wandeling erg aantrekkelijk. Opvallend is dat waar je ook naar de horizon kijkt, je overal bebouwing ziet. Je ziet o.a. Tata Steel (de voormalige Hoogovens) en de bebouwing van Bloemendaal aan Zee. En je ziet Parnassia, de strandtent waar wij lunchten.
Het hondje
Het was maar een klein hondje. Maar opeens was er een hoop kabaal: geblaf van het hondje, boos schreeuwen van mijn man en de bazin die riep: sla hem niet. Het beest had mijn man in zijn beide kuiten gebeten en mjjn lief stond daar met opgeheven wandelstok.
Nadat iedereen wat gekalmeerd was, viel de schade niet mee. Bebloede kuiten en na schoonmaken zag ik flinke tandafdrukken en wonden.
De hond en zijn bazin zijn goed van ons afgekomen want wij hebben hun excuses aanvaard en onze wandeling voortgezet. Pas later bedachten we (of eigenlijk onze kinderen bedachten het) dat we misschien wel schade hadden. De kinderen hadden het over ziektes zoals hondsdolheid en tetanus … En inderdaad: de door ons gebelde huisarts vond ook dat er nu een tetanusvaccinatie nodig was. Gelukkig had mijn lief die vaccinatie al gehad, dit omdat wij veel en ver reizen.
Maar waarom heeft dit hondje zo agressief gereageerd? Wij liepen gewoon langs hem heen en waren met elkaar aan het praten. Ik kan eigenlijk maar één ding bedenken: de wandelstokken die mijn lief in zijn handen had. De komende tijd gaan we extra opletten of honden misschien slecht reageren op wandelstokken.