We gaan naar Drenthe en omdat het heel ver weg is (voor ons gevoel) blijven we twee nachtjes slapen. De twee nachtjes worden uiteindelijk drie nachtjes. Het werd een divers uitstapje met verwachte en onverwachte dingen.
Dwingeloo
Omdat het dus zover rijden is, maken we een tussenstop in Dwingeloo. Een, zoals wel verwacht, een charmant dorpje en, onverwacht, heel toeristisch. We zien cadeauwinkels en galerieën, en geen gewone winkels. En we zien op deze doordeweekse dag een dorp vol toeristen die letterlijk allemaal 60+ zijn.
Tijdens onze wandeling over het Dwingelderveld zien we de beloofde koeien, schapen, herten, wolven en vossen niet. Wel zien we de radiotelescoop van Dwingeloo, bij de opening in 1956 was dit de grootste draaibare radiotelescoop ter wereld. Er wordt nu nog steeds naar de sterren gekeken met deze telescoop.
Zuidlaren
Berend Botje ging uit varen
Met zijn scheepje naar Zuidlaren
De weg was recht, de weg was krom
Nooit kwam Berend Botje weerom
Eenmaal in Zuidlaren herinnerde ik me dit liedje weer. Je kunt het hier horen.
Wij sliepen in Zuidlaren, in Hoeve de Vredenburg. Je ziet het hier.
Ook in Zuidlaren zijn er best wel veel toeristen, nu zijn er ook wel wat 60-‘ers bij. Wat verder onverwacht is, is dat er hier zoveel mooie, grote en goed onderhouden huizen zijn. Ik dacht dat alle Drenthenaren zo woonden als Bartje in de tv-serie …
Balloerveld
Ga je naar Drenthe, dan verwacht je hunebedden. En vandaag heb ik ze, zoals verwacht, ook gezien. Al op de lagere school leerden we over de hunebedden, maar ik had er nog nooit een gezien.
We wandelden Groene Wissel 345 en we zagen, behalve hunebedden, veel heidevelden zonder mensen, maar met schapen. Het was een heel rustgevende ervaring.
Armenkolonie Veenhuizen
In 1823, zo’n 200 jaar geleden, werd kolonie Veenhuizen opgericht. In de koloniën (o.a. Veenhuizen, Frederiksoord en Merksplas in het huidige België) werden arme mensen, wezen, landlopers etc. geplaatst.
Het idee was: als die mensen nu eens wat discipline zouden ontwikkelen en regelmatig zouden gaan leven en werken, dan zou alles vanzelf goed komen. Andere oorzaken van armoede dan gebrek aan discipline (zoals bijvoorbeeld lichamelijke en psychische ziektes, economische crises, pech etc) werden in die tijd niet algemeen onderkend.
Tja. Maar in de periode nog langer geleden, voor de koloniën, deed men nogal eens helemaal niks tegen armoede. Het werd dan gezien als de wil van god dat sommigen arm zijn en anderen rijk.
Veenhuizen noopt tot reflectie. Over armoede. En over de aanpak daarvan door de eeuwen heen. Ik dacht aan de reïntegratieprojecten uit de tijd toen ik als gemeentelijk onderzoeker werkte. Was dat eigenlijk een goede oplossing?
In Veenhuizen kocht ik het boek ‘Het pauperparadijs’ van Suzanna Jansen (2008). Het is een heel vlot leesbaar verhaal over meerdere generaties van de familie van de schrijfster. Allemaal leefden ze min of meer in armoede, in Veenhuizen maar ook in Amsterdam-Noord. Het boek is geschreven vanuit verontwaardiging en ik vraag me af of het af en toe niet wat te negatief is. Bijvoorbeeld over de grootschalige woningbouw in Amsterdam-Noord. Okay, het was niet ideaal. Maar heden ten dage zouden we maar al te blij zijn met zoveel extra woningen.
te koop bij bol.com
Blauwestad
Onderwijl had mijn man bedacht dat het vanuit Drenthe niet zo heel ver is naar Blauwestad. En in Blauwestad wonen vrienden van ons. We bleven een dagje extra zodat we hen en hun nieuwe huis konden gaan zien.
Blauwestad is een helemaal nieuwe woonomgeving, alles is aangelegd in deze eeuw. Er is veel water, riet en open ruimte. Er zijn mooie huizen, vaak met een eigen aanlegsteiger. Het is heel rustgevend. Wat er niet of nauwelijks is: een centrum, winkels, horeca.
Divers
Natuur, cultuur, vrienden: we vonden. het allemaal tijdens ons uitstapje naar Drenthe