Deze week werk ik, samen met Appu, bij het festival van de Shiva-tempel in Kochi. Ik reis in het drukke festivalseizoen heel Kerala door.
Vandaag is het de eerste werkdag hier. Ik sta samen met mijn collega’s opgesteld. Appu zit vlakbij mij. Ik zie wel een beetje op tegen deze dag: het zal lang en zwaar zijn. Een paar meter van ons vandaan staan ze: de mannen met hun trommels, bekkens en hoorns. Ze zullen eindeloos lang doorgaan en de herrie is enorm. Vanavond zal er ook nog knallend vuurwerk zijn en ook toortsen met vuur. En natuurlijk heel veel mensen. Soms denk ik: Wat kunnen ze nog meer verzinnen om mij en mijn collega’s te plagen?
En toch houden ze ook heel veel van ons. Vroeger dacht ik dat de mensen het gewoon leuk vinden om olifanten te zien. Maar nu ik al wat langer meeloop, weet ik dat wij veel status hebben. We worden met alle egards behandeld. En een tempelfestival zonder ons kan echt niet.
Wij krijgen het heerlijkste eten en worden ook elke dag lekker gewassen en vertroeteld. Appu, die nu ook bij mijn poot zit, zorgt ervoor dat ik niks te kort kom. Hij kent mij al heel veel jaren en hij weet precies waar ik van houd.
Ik heb nog een wens: dat ik ook eens een keer in die tempel zou kunnen kijken. Ik zie duizenden mensen naar binnen gaan, alleen ik (en die bleke mensen die Appu toeristen noemt) mogen niet naar binnen.
Ik heb natuurlijk weleens wat gehoord, maar heel goed begrepen heb ik het niet. Is het nu zo dat je in de tempel Shiva kan ontmoeten? Of is er alleen maar een beeld van Shiva in de tempel? Ik heb ook iets raars gehoord, namelijk dat er een ding daar zou zijn dat lingam oftewel piemel heet. Zeker de piemel van Shiva. Haha!
